Dokument Dawnland pokazuje, w jaki sposób rząd USA wyprowadził rdzenne dzieci z ich domów - i umieścił je w białych rodzinach

Kino

Dawnland Dokument pokazuje, jak rząd USA zabrał rdzenne dzieci ze swoich domów - i umieścił je w białych rodzinach

„Nauczono ich, że rdzenna ludność jest zła i stało się tak z pokoleniami dzieci”.

5 listopada 2018 r
  • Facebook
  • Świergot
  • Pinterest
Karta podstawowego sprawozdania Georginy Sappier z Mars Hill Elementary w Mars Hill, Maine za rok 1947–1953. Zdjęcie: Ben Pender-Cudlip, Upstander Project.
  • Facebook
  • Świergot
  • Pinterest

Dawn Adams była dzieckiem, gdy prawa rodzicielskie jej matki zostały wypowiedziane przez rząd USA; dwa lata później rozpoczął się jej proces adopcyjny. Następnie, w wieku 15 lat, Adams, dziecko społeczności Wabanaki w stanie Maine, została zabrana z domu i umieszczona w rodzinie zastępczej. Podobnie jak inne rdzenne dzieci w całych Stanach Zjednoczonych, Adams, która przed adopcją została nazwana Neptune, doprowadziła do przekonania, że ​​jej lud nie chce jej i został umieszczony w białej rodzinie, by przeżyć resztę swojego dzieciństwa.

graham norton bts

Mieszkaniec Maine jest tylko jedną z wielu rdzennych mieszkańców profilowanych w nowym filmie dokumentalnym Dawnland, która rzuca światło na historię rządu Stanów Zjednoczonych dotyczącą systematycznego odbierania dzieci Indian z ich domów i umieszczania ich w białych rodzinach. Film, wyreżyserowany przez Adama Mazo i Bena Pendera-Cudlipa, został wyprodukowany przez Upstander Project, bostońską edukacyjną spółdzielnię założoną w 2009 roku, której celem jest podnoszenie świadomości na temat niesprawiedliwości społecznej, zamienianie „osób postronnych” w „osób postronnych”. Dawnland, które jest nadawane w PBS o 10 po południu EST 5 listopada skupia się wokół pierwszej usankcjonowanej przez Stany Zjednoczone Komisji Prawdy i Pojednania (TRC) w Maine, która zebrała zeznania rodzin Wabanaki, których ta praktyka dotyczyła.

Mazo początkowo zainteresował się tematem filmu, gdy dowiedział się o TRC z audycji NPR w 2013 roku. W tym czasie jego zespół promował film dokumentalny o nazwie Współistnieć, o ludobójstwie w 1994 r. w Rwandzie. „Często mówiliśmy na warsztatach:„ Uczymy o ludobójstwie w odległym miejscu, ale chcemy również uznać ludobójstwo w historii tego kraju ”- powiedział Mazo Teen Vogue. „Zastanawialiśmy się, jak moglibyśmy dowiedzieć się więcej o ludobójstwie w historii tego kraju, kiedy usłyszeliśmy o komisji”.

Podkreślono konkretne przypadki dewastacji i strat Dawnland odzwierciedlają sposób, w jaki rząd USA w przeszłości traktował rdzenne rodziny. Według National Indian Child Welfare Association (NICWA) w latach 70. około 25% do 35% wszystkich rodzimych dzieci w Stanach Zjednoczonych było usuwanych ze swoich domów, a 85% tych dzieci zostało umieszczonych w rodzinach poza ich społecznościami. W 1978 r. Rząd Stanów Zjednoczonych uchwalił indyjską ustawę o opiece nad dziećmi (ICWA), która ustanowiła standardy umieszczania rdzennych dzieci w rodzinach zastępczych i wymagała od sądów zaangażowania plemienia i społeczności dziecka we wszystkie procesy decyzyjne. Te kwestie nie należą jednak do przeszłości; NICWA zauważa, że ​​nawet dziś rodzime rodziny są czterokrotnie bardziej narażone na usunięcie swoich dzieci z domu niż białe rodziny. Ponadto rodzime dzieci są nadmiernie reprezentowane w amerykańskim systemie opieki zastępczej, który według NICWA „ma zwiększoną traumę” wśród rdzennych rodzin.

Dla Mazo ta trauma pozostała z nim nawet po odejściu z planu, zauważając, że „horror i znęcanie się, których doświadczało tak wielu ludzi”, było niemal powszechne. „Nigdy nie znaleźliśmy nikogo (w społeczności Wabanaki), na który system opieki społecznej nie wywarł bezpośredniego negatywnego wpływu w ten czy inny sposób, czy to on sam, brat, siostra, ciocia czy stary dziadek”, powiedział . „Każdy ma swoją historię”.

Reklama

A historia Adamsa nie jest wyjątkiem. W filmie dzieli się jednym z najwcześniejszych wspomnień z jej adopcji. „Umyłem usta mydłem za mówienie Penobscot”, mówi przed kamerą. „Zostaliśmy umieszczeni w bardzo, bardzo rasistowskim domu, w którym przybrana matka była w dużej mierze częścią całego tego dążenia z lat 50., aby„ zabić Indianina, aby uratować mężczyznę ”.

Adams powiedział Teen Vogue początkowo niechętnie brała udział w filmie dokumentalnym. „Czułem się nieswojo z powodu bycia widocznym”, powiedziała, dodając, że w końcu zdała sobie sprawę, że jej dyskomfort był bezpośrednim wynikiem traumy z dzieciństwa, którą przeżyła. „Tym, co przekonało mnie do bycia częścią filmu… była chęć powstrzymania tej samej traumy przed innymi. Chcę, żeby ludzie wiedzieli, że związek ze społecznością ma znaczenie. Skutki odłączenia sięgają daleko w dorosłość i rozbrzmiewają echem przez kolejne pokolenia ”.

Georginia Sappier-Richardson dzieli się swoją historią podczas wizyty w społeczności TRC. Autor zdjęcia: Ben Pender-Cudlip. Dzięki uprzejmości: Upstander Project

Mimo to, zagłębianie się w te bolesne wspomnienia nie było łatwe dla Adamsa. Kiedy opowiadała swoją historię przed kamerą, do końca płakała. „Nie mogłam kontrolować skrętu twarzy i z nosa wydobywały się smarki” - powiedziała. „Nie rozmawiałem o tych sprawach z moimi najlepszymi przyjaciółmi i najbliższymi powiernikami, i oto byłem, rozlewając fasolę, aby cały świat usłyszał i zobaczył”.

Podobnie jak wielu innych rdzennych mieszkańców profilowanych DawnlandAdams boryka się z utratą tożsamości w wyniku jej adopcji. „Widzę, że patrzę z zewnątrz i czekam, aż zostaną zaproszeni do kręgów zamiast pewnie dołączyć do kręgu, jakbym tam należała”, powiedziała Teen Vogue. „Jest to wynikiem powiedzenia mi, że byłem pod opieką zastępczą, ponieważ mój lud mnie nie chciał. Członkowie społeczności, którzy znają mnie najlepiej, są świadomi uwarunkowań z dzieciństwa i robią wszystko, aby mnie wciągnąć ”. Na szczęście od tego czasu Adams znalazła sposoby na ponowne nawiązanie kontaktu ze swoją kulturą; dziś ona i jej córka, Woli, należą do grupy bębnów, uczęszczają do kręgów rozmów i razem jeżdżą na obóz zanurzenia językowego. „Jestem wdzięczny za to, że ludzie byli cierpliwi wobec nas, kiedy się uczymy” - wyjaśnił Adams, dodając: „Czuję, że Woli ma dobre podstawy, by się rozwijać”.

Jak zauważyła dziennikarka śledcza Connie Walker, utrata tożsamości jest powszechnym doświadczeniem wśród rdzennych dzieci, które zostały zabrane ze swoich domów. Walker jest gospodarzem podcastu CBC News Zaginiony i zamordowany, którego drugi sezon następuje po kilku rodzeństwach Cree, które próbują połączyć morderstwo swojej siostry, dekady po tym, jak wszyscy zostali zabrani ze swoich domów przez pracowników opieki społecznej w Saskatchewan w latach siedemdziesiątych. Walker, która sama jest Cree, a także z Saskatchewan, powiedziała Teen Vogue że chciała, by „było szersze uznanie dla realiów i doświadczeń rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej”.

Reklama

Podobnie jak USA, Kanada ma własną Komisję Prawdy i Pojednania, w której komisarze zbierali oświadczenia i zeznania rdzennej ludności, które jako dzieci wysyłano do szkół z internatem lub umieszczano w białych rodzinach. „Celem było zasymilowanie dzieci, odebranie ich rodzinie, społeczności i kulturze, aby mogły się asymilować”, powiedział Walker o praktyce w Kanadzie. „Nie wolno im mówić w ich języku. Nie wolno im było wracać do domu. Nie wolno im było praktykować swojej kultury. Ich włosy zostały obcięte. Nauczono ich, że bycie rdzennymi jest błędne, i stało się to z pokoleniami dzieci. Zdarzyło się to ponad 100 lat w Kanadzie i spustoszyło rodziny i społeczności, a my ... wciąż mamy do czynienia ze skutkami tego, jak wpłynęło to na rodziny przez pokolenia.

Walker powiedział Teen Vogue że wielu z jej rodzimych słuchaczy podcastów nie było świadomych tych problemów przed włączeniem się do programu. „Powiedzieli, że nie znają tej historii” - wyjaśniła. „Nasze historie były niedostatecznie zgłaszane lub często wprowadzane w błąd… dlatego brakuje świadomości i wiedzy, mimo że żyjemy obok siebie od 500 lat”.

Mazo chce również zwiększyć świadomość tych problemów wśród widzów Dawnland, z których wielu ma dziś związek między filmem a separacją rodzin migrantów na południowej granicy USA przez administrację Trumpa. „Niektórzy (ludzie) zdają sobie sprawę, że niestety tak naprawdę jesteśmy, a nasz kraj miał praktyki usuwania dzieci z rodzin na długo przed tym, co dzieje się teraz”, powiedział Mazo, podkreślając, że rząd USA historycznie i systemowo narzucał przemoc na Rdzenni mieszkańcy - i że niektóre rodziny przekraczające dziś południową granicę są również tubylcami. „Nie ma nic bardziej świętego niż związek między rodzicem a dzieckiem, a zerwanie z nim jest jedną z największych form przemocy kolonialnej”.

Anna Townsend, lat 9, z Fallon, Nevada, zeznająca w dniu 8 kwietnia 1974 r. W Podkomisji Spraw Indyjskich Senatu USA. Dzięki uprzejmości: NBCUniversal.

Dla Mazo jeden z najbardziej satysfakcjonujących rezultatów Dawnland na ekranie jest to, że wielu widzów chce się zaangażować. „Słyszeliśmy sentymenty takie jak„ Jak mogę pomóc? ” i co mogę zrobić'?' powiedział, dodając, że ma nadzieję, że inni będą wspierać organizacje takie jak REACH Maine Wabanaki, które utworzyły TRC i National Indian Child Welfare Association. „Mamy również nadzieję, że ludzie uznają ojczyznę i ludzi… w szkołach i domach modlitwy, podczas wydarzeń publicznych” - wyjaśnił Mazo. „Poproś także urzędników publicznych, aby to zrobili. Dowiedz się o lokalnych tubylcach, ich współczesnej rzeczywistości i o tym, co jest dla nich ważne w tej chwili. Poznaj ich historię, zdobądź wiedzę i podziel się nią ”.

Oczywiście oglądanie Dawnland był prawdopodobnie najbardziej wpływowy dla samych ludzi Wabanaki, którzy oglądali ich historie na dużym ekranie. Adams powiedział Teen Vogue że czekała do pierwszego seansu, aby obejrzeć film, który odbył się w jej rodzinnym mieście. „Trochę się rozpadłam”, przypomniała sobie. „Ale nie byłem sam. Miałem tam przyjaciół ”.

Adams przypomniał sobie, że Starszy, o imieniu Ann, uczestniczył w pokazie, a pod koniec filmu śpiewała wraz z końcową muzyką. „Wkrótce wszyscy śpiewaliśmy”, przypomniał sobie Adams. „Płakaliśmy i śpiewaliśmy w tym samym czasie. Nigdy nie czułem się bliżej członków mojej społeczności niż wtedy ”.

Pozwól nam wślizgnąć się w twoje DM. Zarejestruj się w Teen Vogue codzienny e-mail.

Związane z: Jak opieka zastępcza pozbawiła dzieci z Ameryki Południowej ich własnych kultur